รีวิวหนังเรื่อง How I Became A Superhero ซูเปอร์ฮีโร่แดนน้ำหอมกับปัญหาสังคม

เมื่อเป็นภาพยนตร์ (และวรรณคดี) สัญชาติฝรั่งเศส ที่ปรากฏในเรื่อง How I Became A Superhero วิจารณ์สังคมของประเทศนั้นเอง ดังนั้นครึ่งแรกของหนังจึงค่อนข้างเฉื่อยจนคนรักหนังแอคชั่นอาจจะเบื่อและหลับไปก่อนความบันเทิงจะเริ่มขึ้นในครึ่งหลังของหนัง จุดเริ่มต้นของภาพยนตร์มุ่งเน้นไปที่เจ้าหน้าที่ตำรวจโมโร พยายามสืบหาต้นตอของการระบาดของยาเสพติดในหมู่วัยรุ่นฝรั่งเศส ปฏิบัติการสืบสวนครั้งนี้ทำให้โมโรต้องร่วมมือกับนักสืบหญิง (ตอนแรกดูเหมือนไม่มีลิขิตชะตาเลย) ที่จะไขเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ระหว่างทางเราจะเห็นความจริงที่ว่าคนธรรมดาสามารถมีพลังวิเศษได้ด้วยการซื้อ “ยา” ที่ให้พลังแก่ตัวเองนั้นยิ่งมีพลังมากขึ้น เราจะเห็นกรณีของเด็กชายวัยรุ่นในโรงเรียนที่ถูกรังแกโดยคนพาลขา (บูลลี่) ที่ตัดสินใจใช้ยาเพื่อให้ตัวเองปล่อยไฟจากมือของเขา การจำนำทำให้เกิดความโกลาหลวุ่นวายจนตำรวจต้องหยุดเหตุการณ์นี้ไม่ให้กลายเป็นโศกนาฏกรรม ทำให้คนดูเห็นว่า ไม่ใช่ว่าการมีพลังวิเศษนั้นเป็นสิ่งที่ดีเสมอไป แต่ต้องเข้าใจ ตระหนักถึงพลังที่คุณมีและใช้งานอย่างเหมาะสม

ที่น่าสนใจกว่านั้นคือ How I Became A Superhero คือผลงานการกำกับเรื่องแรกของ Douglas Attal ซึ่งเขาเล่าเรื่องได้อย่างสมบูรณ์แบบ ตัวละครดูมีเลือดฝาด สมจริง จับต้องได้ และเหมือนผู้ชมจะสามารถเข้าใจจักรวาลที่ตัวละครในเรื่องมีชีวิตอยู่อย่างสมจริงเหมือนกับ มาร์โก ซิลวา

 

How I Became A Superhero เป็นภาพยนตร์ที่กล่าวถึงประเด็นทางสังคมต่างๆ เช่น สาเหตุของความรุนแรงต่อเด็กและเยาวชน ปัญหายาเสพติดส่งผลต่อโครงสร้างสังคมอย่างไร อะไรคือผลของการเติบโตของพลเมืองที่เปลี่ยนตัวเองเป็นอาชญากร? ทำไมตำรวจถึงยอมเสี่ยงตาย? เมื่อนำประเด็นเหล่านี้มารวมกัน เราจะเห็นละครที่สะท้อนถึงสังคมที่มีฮีโร่อยู่ในจักรวาลนี้ภายใต้การปกครองที่ทุกคนอาศัยอยู่ภายใต้การบริหารของรัฐบาลที่เชื่อมโยงกันอย่างมีเหตุมีผล และไม่มีใครสามารถกระทำการเหนือกฎหมายได้ ไม่ว่าพวกเขาจะมีอำนาจเพียงใด